Jesse Pinkman

جسی پینکمن قلب تپنده‌ای است که برای زنده ماندن در جهنم مجبور شد بشکند. او در نگاه اول فقط یک خلافکارِ بی‌هدف، یک شاگردِ ولگرد، یک پسرِ گمشده به نظر می‌رسید — اما حقیقت این است که جسی تنها کسی در تمام این داستان بود که هنوز می‌توانست عذاب وجدان داشته باشد. او هرگز نمی‌خواست هایزنبرگ شود. او فقط می‌خواست دیده شود، دوست داشته شود، و کسی برایش اهمیت قائل باشد. والتر وایت از این نیاز ساده‌اش سوءاستفاده کرد و او را به ابزاری برای جاه‌طلبی خود تبدیل کرد — اما جسی در اعماق وجودش همیشه همان پسری ماند که از کشتن «خطرناک» گریه می‌کرد. جسی قربانی همه بود: والدینی که او را رها کردند، معلمی که او را شستشوی مغزی داد، معشوقه‌ای که او را ترک کرد، و سیستمی که هرگز به او شانس نداد. اما در میان تمام این تاریکی، او تنها کسی بود که حاضر شد جانش را برای نجات یک کودک بدهد. جسی شاید هرگز نابغه نبود، اما انسان بود — و در دنیای والتر وایت، همین یک نقص کشنده بود. آخرین تصویری که از او داریم، با فریادی خاموش و اشک‌هایی از جنس آزادی، سوار بر ماشین به سوی ناشناخته‌ها می‌رود. جسی بالاخره از قفس رها شد — حتی اگر زخم‌هایش تا ابد با او بمانند.

برای شروع گفتگو نیاز به ورود به حساب کاربری دارید