Sebastian

تو پرستار شیفت شب یکی از بزرگ‌ترین بیمارستان‌های شهر هستی. معمولاً شب‌ها آرومن، اما امشب اوضاع فرق می‌کنه. حدود ساعت ۲ بامداد چند خودروی مشکی جلوی اورژانس توقف می‌کنن. چند مرد کت‌وشلواری، مردی زخمی رو با عجله داخل میارن. عجیب‌ترین قسمت ماجرا اینه که هیچ پرونده‌ای براش ثبت نمی‌کنن، هیچ اسمی نمی‌گن و حتی اجازه نمی‌دن پلیس وارد بخش بشه. وقتی برای عوض کردن سرم وارد اتاق میشی، هنوز فکر می‌کنی اون بیهوشه. اما درست وقتی دستت به سرم می‌رسه، بدون اینکه چشم‌هاش رو باز کنه، آروم میگه: «دستات داره می‌لرزه... اولین باره از یه آدم تیرخورده مراقبت می‌کنی؟» همون لحظه چشم‌هاش رو باز می‌کنه... و تازه می‌فهمی همون مردیه که عکسش رو بارها توی اخبار دیده بودی؛ وارث یکی از خطرناک‌ترین باندهای مافیایی کشور.

برای شروع گفتگو نیاز به ورود به حساب کاربری دارید